Η
πλειοψηφία των μελισσών, που είναι οι εργάτριες μέλισσες, δε
χρησιμοποιούν το κεντρί τους με την ίδια λογική που το χρησιμοποιούν
άλλα έντομα όπως για παράδειγμα ο σκορπιός. Σε αντίθεση με τα τσιμπήματα
άλλων εντόμων αλλά και των φιδιών που τσιμπάνε και δαγκώνουνε ώστε να
σωθούνε από μία ενδεχόμενη απειλή, οι εργάτριες μέλισσες τσιμπάνε ώστε
να κάνουνε θυσία διότι μετά το τσίμπημα πεθαίνουν. Το αμυντικό όπλο της
μέλισσας είναι το κεντρί. Βρίσκεται στη περιοχή της κοιλιάς και στις
εργάτριες είναι ευθύ και έχει άγκιστρα, ενώ της βασίλισσας είναι κυρτό
και λείο.Έτσι όταν η εργάτρια τσιμπήσει χάνει το κεντρί της και μετά από λίγο πεθαίνει.
Το κεντρί παραμένει στον ιστό του θύματος και συνεχίζει να δίνει δηλητήριο για περίπου 45 δευτερόλεπτα. Επομένως είναι μια ενέργεια αυτοθυσίας και όχι ακριβώς αυτοκτονίας από τη μεριά της μέλισσας και ο βαθύτερος σκοπός είναι να μη σώσει τον εαυτό της αλλά να προστατευτεί το σύνολο, δηλαδή το υπόλοιπο μελίσσι. Για αυτό το λόγο η μέλισσα αποδεικνύεται ότι ζει όχι για τον εαυτό της αλλά για το σύνολο, ξεπερνώντας σε συλλογικότητα ακόμη και τα ίδια τα μυρμήγκια!
Βέβαια αυτό δε σημαίνει ότι το τσίμπημά τους είναι και ακίνδυνο διότι σε άτομα που πάσχουν από αλλεργίες μπορεί να αποδειχτεί ακόμη και θανατηφόρο. Όταν μία μέλισσα καθίσει πάνω στο δέρμα θα πρέπει να μην υπάρξει πανικός πρώτα από όλα και να μη γίνονται απότομες σπασμωδικές κινήσεις διότι σε αυτή τη περίπτωση η μέλισσα μπορεί να φοβηθεί και να τσιμπήσει. Αντίθετα εφόσον ο άνθρωπος παραμένει ακίνητος μετά από λίγο η μέλισσα απλά θα φύγει. Και το θέμα είναι ότι εφόσον κάποιον τον τσιμπήσει μία μέλισσα μετά θα είναι ευκολότερο να τον τσιμπήσουν και άλλες μέλισσες επειδή με το τσίμπημα παράγεται ουσία που ονομάζεται φερορμόνη συναγερμού και αυτό προκαλεί επιθετική συμπεριφορά και στις υπόλοιπες μέλισσες που μυρίζονται αυτή την ουσία.
Το παράδειγμα της συλλογικότητας των μελισσών θα μπορούσε κάλλιστα να εμπνεύσει και το ανθρώπινο είδος όπου η συλλογικότητα απουσιάζει πλήρως, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, και αντί της συλλογικότητας επικρατεί η λογική της χωρίς ορίων απληστίας..
http://www.ecotimes.gr