Επιπλέον, η θέση ενός τόσο μεγάλου αριθμού οχημάτων σε ακινησία προξένησε τεράστιο πλήγμα και στην αγορά μεταχειρισμένων αυτοκινήτων. Οι τιμές των μεταχειρισμένων καταποντίστηκαν και οι έμποροι ασφυκτιούν κάτω από το βάρος της τεράστιας μείωσης της αξίας του στόλου που κατείχαν. Το αποτέλεσμα ήταν να πωλούν οι Έλληνες τα αυτοκίνητά τους σε πολύ χαμηλές τιμές και αρκετά από αυτά στην συνέχεια να εξάγονται στο εξωτερικό όπου μεταπωλούνταν προς όφελος εκείνων των κρατών.
Η πολιτική του Δημοσίου απέναντι στα αυτοκίνητα ήταν τιμωρητική θεωρώντας τα ως είδος πολυτελείας και όχι ως εργαλείο δουλειάς και καθημερινότητας με στόχο την εξυπηρέτηση των υποχρεώσεων των οικογενειών και των επαγγελματιών. Ακόμη ένα παράδειγμα είναι τα οχήματα με κινητήρες Diesel τα οποία εκ των πραγμάτων χρειάζονται κινητήρες μεγαλύτερου κυβισμού λόγω φιλοσοφίας λειτουργίας του κινητήρα ώστε να είναι ασφαλή, τα οποία ενώ είναι εξαιρετικά σύγχρονα και μη ρυπογόνα, αντιμετωπίζονται ως πολυτελή.
Σε όλα τα παραπάνω οφείλουμε να λάβουμε υπ’ όψιν και τα απωλεσθέντα έσοδα του Κράτους από τον υπόλοιπο οικονομικό κύκλο, όπως είναι η συντήρηση και τα έσοδα από ΦΠΑ και φορολογία, τα έσοδα από τα καύσιμα, από τα διόδια και την πολλαπλασιαζόμενη αξία του χρήματος που κυκλοφορεί στην αγορά.
Ερωτάσθε:
i. Σε πόσα οχήματα ακριβώς έχουν καταθέσει τις πινακίδες κυκλοφορίας οι ιδιοκτήτες τους και τι ποσό εσόδων απώλεσε το Ελληνικό Δημόσιο από το 2009 έως σήμερα;
ii. Υπάρχει σχεδιασμός τροποποίησης του υφισταμένου τρόπου υπολογισμού των τελών κυκλοφορίας;
iii. Θα εφαρμοστεί το μέτρο της απόσυρσης;
Ο ΕΡΩΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ
ΧΑΡΙΣΙΟΣ ΚΑΤΑΝΑΣ



