Από τις διασημότερες αντιρατσιστικές ταινίες της δεκαετίας του 60 που συνάντησε έντονες αντιδράσεις όταν πρωτοπροβλήθηκε, βασισμένη στο ομώνυμο ημιαυτογραφικό μυθιστόρημα του Χάρπερ Λι «Είναι αμαρτία να σκοτώνεις αηδόνι». Αν και το βιβλίο είχε βραβευτεί με Πούλιτζερ, τα στούντιο δεν ενδιαφέρθηκαν να αγοράσουν τα δικαιώματα του, καθώς πίστευαν ότι η δράση του είναι ισχνή, ότι απουσιάζει το λαβ στόρι και ότι ο κακός της ιστορίας δεν τιμωρείται με εντυπωσιακό τρόπο, πείστηκαν όμως μετά την επιμονή του αξιόλογου σκηνοθέτη Ρόμπερτ Μάλιγκαν (Έρωτες που σβήνουν την αυγή (1966), Το καλοκαίρι του 42 (1971). Με χαλαρούς σκηνοθετικούς ρυθμούς, αλλά και με υποβλητικό τρόπο, ο Μάλιγκαν θίγει την υποκρισία που επικρατούσε-και εξακολουθεί να επικρατεί-στις μικρές κοινωνίες και το παγκόσμιο φαινόμενο της εξάπλωσης του ρατσισμού, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην πρώτη επαφή των αθώων μικρών παιδιών με τη σκληρότητα του κόσμου που εναντιώνεται στους ανυπεράσπιστους ανθρώπους.
Η αγαπημένη ταινία του πρωταγωνιστή της Γκρέγκορι Πεκ, που κέρδισε το Όσκαρ ερμηνείας. Λέγεται ότι τη σκηνή του λόγου του που κρατά περίπου 9 λεπτά, την έβγαλε με μια και μόνο λήψη. Ο Ρόμπερτ Ντιβάλ στην πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση με βαμμένα ξανθά μαλλιά εντυπωσιάζει σε έναν αρκετά ιδιόρρυθμο ρόλο. Η ταινία γνώρισε τεράστια εμπορική επιτυχία(γυρίστηκε με ένα μπάτζετ 2 εκατομμυρίων δολαρίων και απέφερε πάνω από 13 σε παγκόσμιες εισπράξεις), κέρδισε επίσης τα όσκαρ καλλιτεχνικής διεύθυνσης και διασκευασμένου σεναρίου, ενώ το 2007 αναγνωρίστηκε από το Αμερικανικό Κιν/φικό Ινστιτούτο ως η 25η κατά σειρά καλύτερη ταινία όλων των εποχών και ως μια από τις 100 πιο εμπνευσμένες ταινίες που γυρίστηκαν ποτέ!
Αυτή τη Δευτέρα 2 Μαρτίου και ώρα 10 το βράδυ στην επάνω αίθουσα
του Κιν/φου «ΟΛΥΜΠΙΟΝ»
Γενική είσοδος 3 ευρώ



