"Τοσκάνη των Βαλκανίων" οι Πρέσπες του αύριο

Στις Πρέσπες του αύριο, τα παραδοσιακά πλίθινα σπίτια δεν γκρεμίζονται για να δώσουν τη θέση τους σε νέα τσιμεντένια οικοδομήματα.

Δεν αφήνονται έρμαια στη φθορά του χρόνου, αλλά δέχονται τη φροντίδα ειδικών, που κλείνουν τις «πληγές» τους και τους χαρίζουν την παλιά τους αίγλη.

Πηγή:ΑΠΕ-ΜΠΕ

Δίπλα σ’ αυτά, οι νέες κατοικίες κατασκευάζονται με τον ίδιο τρόπο, με πλιθιά αλλά και με νέες οικολογικές τεχνολογίες και υλικά, που αναβιώνουν τον παλιό τρόπο δόμησης, σε ένα υπαίθριο περιβάλλον υψηλού φυσικού κάλλους, που εναρμονίζεται πλήρως με κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα, είτε οικιστική, είτε αγροτική ή τουριστική.

Όλα τα παραπάνω στοιχεία συνθέτουν το όραμα του τοπικού Δήμου και μιας ερευνητικής ομάδας από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), για μια περιοχή που μπορεί να φιλοξενήσει διάφορες μορφές τουρισμού, οι οποίες θα συνδέονται με την αγροτική ζωή και θα κάνουν τις Πρέσπες μια νέα «Τοσκάνη των Βαλκανίων».

«Η περιοχή θα μπορούσε να γίνει η ‘Τοσκάνη των Βαλκανίων’, με την έννοια ότι σε ένα τέτοιο περιβάλλον με μεγάλη φυσική ομορφιά, η παραδοσιακή δόμηση με ωμοπλινθοδομές, δηλαδή με πλιθιά, μπορεί να διαδοθεί και στους οικισμούς αυτούς να φιλοξενηθούν τουριστικές και αγροτικές δράσεις» εξηγεί στο ΑΜΠΕ η καθηγήτρια Πολιτικών Μηχανικών του ΑΠΘ Ιωάννα Παπαγιάννη, με αφορμή την κατάθεση, σε συνεργασία με τον Δήμο Πρεσπών, σχετικής πρότασης για χρηματοδότηση από το Interreg.

Η ερευνητική ομάδα της κ. Παπαγιάννη, άλλωστε, εξετάζει εδώ και χρόνια αυτόν τον οικολογικό τρόπο δόμησης σε διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας- και όχι μόνο. «Τέτοια σπίτια βρίσκονται στις Πρέσπες και συγκεκριμένα στα χωριά Άγιος Γερμανός και Άγιος Αχίλλειος, όπως επίσης και στη Βέροια, το Σουφλί, την Καστοριά, τη Γουμένισσα, την Άνω Πόλη στη Θεσσαλονίκη, ακόμη και στην Καρδίτσα, όπως επίσης και σε χωριά της Βουλγαρίας, της ΠΓΔΜ και της Αλβανίας» σημειώνει χαρακτηριστικά.

Τα περισσότερα χτίστηκαν στα τέλη του 18ου και τις αρχές του 19ου αιώνα, με πλιθιά που κατασκευάζονταν με πηλό και ενώνονταν μεταξύ τους με πηλοκονίαμα.