Περί Υγείας και Υγιούς Λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου
Να πούμε καταρχάς ότι το θέμα της Υγείας είναι πολυσύνθετο και αφορά: την κρατική πολιτική και ευθύνη στο σχεδιασμό - λειτουργία - χρηματοδότηση του εθνικού συστήματος υγείας, τη συμμετοχή των Δήμων και των Περιφερειών στη διαχείριση των τοπικών υποδομών, το ρόλο των εργαζομένων, την κουλτούρα της κοινωνίας στα θέματα υγείας (διατροφή / καταναλωτικά πρότυπα), τις νέες τάσεις περί ολιστικής ιατρικής, την προληπτική ιατρική, τη σύνδεση υγείας και περιβάλλοντος (μέγα πρόβλημα με τοπική ιδιαιτερότητα) κλπ.
Η Αυτοδιοκητική Κίνηση, χωρίς να υποστηρίζει ότι «όλα τα σφάζει και όλα τα μαχαιρώνει», έχει τις απόψεις και τους προβληματισμούς της για τον τομέα της Υγείας, οι οποίες μπορεί να συγκλίνουν και με θέσεις άλλων παρατάξεων. (Ουδείς αποκλειστικός κάτοχος της αλήθειας). Επί τροχάδην αναφέρουμε τα θέματα της διαφθοράς και της διασπάθισης του δημόσιου χρήματος, της κακής κατάστασης των ασφαλιστικών ταμείων, της ανάγκης για νοικοκύρεμα, μείωση δαπανών και ελλειμμάτων, το πρόβλημα της εκτροπής μεγάλου μέρους της δημόσιας δαπάνης σε ιδιωτικά κυκλώματα, τις ελλείψεις σε νοσηλευτικό προσωπικό, την ορθολογική αξιοποίηση του κτηριακού νοσοκομειακού αποθέματος κλπ κλπ.
Προφανώς το Δημοτικό Συμβούλιο δεν μπορεί να συζητά με τις ώρες αυτά τα θέματα. Ούτε μπορεί να «βγει από την υποχρέωση» υιοθετώντας ένα ψήφισμα που κατακεραυνώνει τους πάντες και κοτσάρει διάφορα μαξιμαλιστικά αιτήματα. (Το ζήτημα δεν είναι ποιος θα κατεβάσει το πιο «αριστερό» ψήφισμα ή τα πιο θεαματικά αιτήματα…)
Ο Δήμος μπορεί να οργανώσει μια σχετική Ημερίδα με τους εμπλεκόμενους φορείς και τους πολίτες, για να τεθούν – κατά το δυνατόν- οι προβληματισμοί και οι προτάσεις. Αλλά και πάλι ο θεσμικός ρόλος του Δήμου δεν είναι αυτός. Οι δήμοι συμμετέχουν στα θέματα υγείας με συγκεκριμένο τρόπο, όπως ορίζεται από το θεσμικό πλαίσιο (και τον Καλλικράτη). Συνεπώς το Δημοτικό Συμβούλιο έχει υποχρέωση να ασχοληθεί πρωτίστως με αυτά : να αναλάβει πρωτοβουλίες στα θέματα κτηρίων / υποδομών / ελέγχου / νοικοκυρέματος των μονάδων υγείας και προφανώς να πιέσει για υψηλή ποιότητα υπηρεσιών, χωρίς πρόσθετες επιβαρύνσεις στα λαϊκά βαλάντια. Προφανώς αυτά δεν προωθούνται με ένα ψήφισμα, αλλά απαιτούν τρεις και τέσσερις συζητήσεις στο Δ.Σ.
Ειδικά στο θέμα της περικοπής των δαπανών, που αντιμετωπίζεται σήμερα ως συνώνυμο του «ευρωμονόδρομου» σημειώνουμε τα εξής: Οι περικοπές είναι δύο ειδών (και ουσιαστικά επιβάλλονται λογω Μνημονίου). 1) Περικοπές στην ποιότητα και τις παροχές υπηρεσιών υγείας και Β) Περιστολές δαπανών πολυτελείας, λαμογιές στις προμήθειες κλπ. Στις πρώτες θα πούμε ΟΧΙ (όπως και στην αντίστοιχη μνημονιακή λογική μείωσης του κοινωνικού κράτους), στις δεύτερες ΝΑΙ , ασχέτως αν έρχονται μετά από πίεση του Μνημονίου. Είναι μια ευκαιρία να συμμαζέψουμε τις σπατάλες, δουλειά που έπρεπε να κάνουμε πριν μας αναγκάσει η τρόικα.
Θα επιμείνουμε σε αυτή τη ρεαλιστική και σώφρονα πολιτική σε όλα τα θέματα, χωρίς να μας ενδιαφέρει πως τη βαφτίζουν.
Υπό το πρίσμα αυτό αντιμετωπίσαμε και το ψήφισμα για την Υγεία, που κατατέθηκε από τη «Λαική Συσπείρωση». Δεν είχαμε και δεν έχουμε καμιά πρεμούρα να διεκδικήσουμε πιστοποιητικά «αριστεροσύνης» και μοναδικότητας μέσα από τη δράση μας στο Δημοτικό Συμβούλιο. Αυτό ως γνωστό αποτελεί «αποκλειστικότητα» του ΚΚΕ και της παράταξης του και το απέδειξαν πάλι : «Κατάφεραν» να φέρουν στο Δ.Σ ένα τέτοιο ψήφισμα, ώστε να το ψηφίσουν μόνο αυτοί και να καταγγείλουν όλους τους άλλους.
Δεν συμφωνούμε επίσης με τη γενικότερη αντίληψη που μετατρέπει τα Δημοτικά Συμβούλια σε βιομηχανίες παραγωγής ψηφισμάτων κατά παραγγελία των κομμάτων. Δεν θα συμμετέχουμε σε τέτοιες πρακτικές, ούτε σε λογικές που θέλουν τα αυτοδιοικητικά όργανα ουρές συντεχνιακών αιτημάτων. Το Δημοτικό Συμβούλιο είναι σαφώς πολιτικοποιημένος θεσμός, αλλά ο ρόλος του δεν είναι να αναμασά τα κεντρικά πολιτικά συνθήματα της κυβέρνησης ή της αντιπολίτευσης, ούτε να χρησιμοποιείται για να εξυπηρετήσει πολιτικούς χειρισμούς κορυφής. Το Δ.Σ πρέπει να συνδέει την τοπικότητα με την πολιτική συγκυρία με ώριμο και εξειδικευμένο τρόπο, για να παράγει αποτελέσματα και όχι μανιφέστα αυτοεπιβεβαίωσης.
2. Εκλογή νέου Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΥΑΚ. Ο κ. Λ. Ιωαννίδης, δημοτικός σύμβουλος της Αυτοδιοικητικής Κίνησης, υπέβαλε αρχικά υποψηφιότητα, αλλά τελικά την απέσυρε διότι αυτή έγινε αντικείμενο στείρας αντιπαράθεσης μεταξύ της συμπολίτευσης και της μείζονος αντιπολίτευσης. Η κόντρα αφορούσε το ποιος εκλέγει τα 2 μέλη του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΚ που εκπροσωπούν τη μειοψηφία, αν δηλαδή ψηφίζονται μόνο από την μειοψηφία ή από το σύνολο του δημοτικού συμβουλίου.
Με αφορμή αυτό το θέμα η Κίνηση επανέλαβε τη γενικότερη αντίθεση της στο πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα του Καλλικράτη που α) νοθεύει τη λαϊκή βούληση β) δυσκολεύει ευρύτερες συγκλίσεις εντός του Δημοτικού Συμβουλίου και γ) περιορίζει και τις δυνατότητες της μειοψηφίας για αποτελεσματικό έλεγχο της Διοίκησης.
3. Προσλήψεις υπαλλήλων με συμβάσεις δίμηνης διάρκειας. Η Κίνηση δεν αμφισβητεί ότι οι «διμηνίτες» θα καλύψουν πραγματικές ανάγκες, αλλά διαφωνεί με τις διαδικασίες που ακολουθούνται. Για το λόγο αυτό πρότεινε να συγκροτηθεί Επιτροπή προσλήψεων μέγιστης διαφάνειας με τη συμμετοχή εκπροσώπων της αντιπολίτευσης. Σε μια εποχή που η ανάγκη (και οι πιέσεις) για δουλειά αυξάνονται, οι ανοιχτές και διαφανείς διαδικασίες είναι πρώτιστο μέλημα.
4 Ενημέρωση για τους υπηρετούντες υπαλλήλους στον Δήμο από 1/1/2011. Είναι σαφές ότι η ορθή διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού είναι βασικός όρος για τη συγκρότηση ενός σύγχρονου και λειτουργικού Δήμου. Οι ενστάσεις μας αφορούν το γεγονός ότι δεν υπήρξε η ανάλογη και έγκαιρη προετοιμασία από όλους τους συνενούμενους δήμους ώστε η μετάβαση στο νέο καθεστώς να γίνει ομαλά και γρήγορα.
Ειδήσεις Αυτοδιοικητική Κίνηση «Κοζάνη, τόπος να ζεις»
Πληροφ. Λ. Ιωαννίδης, Λ. Τσικριτζής
