Αισιόδοξος για την πορεία του επώνυμου ελληνικού κρασιού στο εξωτερικό είναι ο πρόεδρος της Ενωσης Οινοπαραγωγών του Αμπελώνα Βορείου Ελλάδος (ΕΝΟΑΒΕ) Γιάννης Βογιατζής. Είναι πεπεισμένος για το δυναμισμό του κλάδου, καθώς, όπως υποστηρίζει, διαθέτει και καλά –μετά την αναδιάρθρωσή τους- αμπέλια και άριστα εξοπλισμένα οινοποιεία, αλλά και πολύ καλούς οινολόγους. Κυρίως, όμως, το ελληνικό κρασί βαδίζει πλέον με στρατηγικό σχέδιο τόσο για την εγχώρια αγορά όσο και για τις ξένες. «Δεν είμαστε το... ρεμπέτ ασκέρ, όπου ο καθένας έχει τη δική του πολιτική. Εχουμε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο για τις αγορές - στόχους και αντιμετωπίζουμε με αισιοδοξία τις εξαγωγές», είπε χαρακτηριστικά προ ημερών, όταν καλούσε τους επαγγελματίες αλλά και το κοινό να επισκεφτούν την επόμενη βδομάδα τους χώρους της Helexpo και να γευτούν τα επώνυμα ελληνικά κρασιά που θα πάρουν μέρος στον 11ο Διεθνή Διαγωνισμό Οίνου Θεσσαλονίκης, αλλά και να παρακολουθήσουν την τελική φάση του εθνικού διαγωνισμού για την ανάδειξη του καλύτερου Ελληνα οινοχόου.
Ο κ. Βογιατζής προτρέπει τους καταναλωτές να προτιμούν το επώνυμο εμφιαλωμένο ελληνικό κρασί, καθώς καταγράφεται –λόγω της οικονομικής κρίσης- μια μεταστροφή στο χύμα. «Το ελληνικό κρασί δεν είναι ακριβό και τα ελληνικά εστιατόρια μπορούν να το υποστηρίξουν με φιλικές τιμές», τονίζει στον «ΑτΚ» ο γνωστός οινολόγος, ο οποίος πιστεύει πως το κρασί «δεν είναι απλά ένα ποτό», αλλά ένα διατροφικό προϊόν που βρίσκεται στο ελληνικό τραπέζι από την αρχαιότητα έχοντας πολιτισμική και ανθρώπινη διάσταση, αφού πίσω από αυτό βρίσκονται οι άνθρωποι που το παράγουν με μεράκι. Οσο για το καλύτερο κρασί; «Είναι αυτό που κάποιος το θυμάται όχι μόνο για την αυθεντική του ποιότητα αλλά και γιατί το συνδέει, για παράδειγμα, με κάποιο σημαντικό γεγονός».
Οικογενειακή παράδοση
Για τον Γιάννη Βογιατζή η ενασχόληση με το κρασί αποτελεί οικογενειακή παράδοση. Οι παππούδες του είχαν αμπελώνες στο Βελβεντό –όπου γεννήθηκε και ο ίδιος τον Αύγουστο του 1956- και πωλούσαν τα κρασιά στην Κατερίνη, όπου αργότερα μετακόμισαν. Εκεί δημιούργησαν μια ταβέρνα την οποία αργότερα ο πατέρας του μετέτρεψε σε ουζερί, συνεχίζοντας την εμπορία τσίπουρου και κρασιού. Χωρίς δεύτερη σκέψη ο κ. Βογιατζής αποφάσισε να σπουδάσει χημικός στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και Οινολογία στο Ινστιτούτο Οινολογίας του Πανεπιστημίου του Μπορντό της Γαλλίας, όπου, όπως λέει, «βρήκα το δρόμο μου». Επέστρεψε στην Ελλάδα μετά το τέλος των σπουδών με τον τίτλο του διδάκτορα Οινολογίας – Αμπελουργίας και σημαντική εμπειρία στην οινοπαραγωγή. Εκτοτε, και μέχρι σήμερα, εργάζεται στην εταιρία Μπουτάρη ως διευθυντής Οινολογικού – Αμπελουργικού, υπεύθυνος για τους αμπελώνες και την προμήθεια της πρώτης ύλης, την παραγωγή των οίνων, καθώς και την έρευνα και ανάπτυξη της εταιρίας. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα συνεργάστηκε με το σημερινό δήμαρχο Θεσσαλονίκης, Γιάννη Μπουτάρη, ενώ το 1990 προχώρησε στην αναφύτευση του παλαιού αμπελώνα της οικογένειας και το 1997 ίδρυσε με τον αδελφό του την Οινοποιία Βογιατζή στο Βελβεντό της Κοζάνης.
Τα αμπέλια
Ο πρόεδρος της ΕΝΟΑΒΕ είναι, επίσης, μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Οίνου, αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικού Οίνου και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Εθνικής Διεπαγγελματικής Αμπέλου και Οίνου, ιδιότητες που τον υποχρεώνουν να αφιερώνει ακόμη και τον ελεύθερο χρόνο του για θέματα που αφορούν την προώθηση και προβολή του ελληνικού κρασιού και του βορειοελλαδικού αμπελώνα, τον οποίο εξακολουθεί να επισκέπτεται. Αλλωστε, «ένας οινολόγος ο οποίος δεν πηγαίνει στα αμπέλια δεν πατάει στα πόδια του. Δεν μπορεί να κάνει καλό κρασί». Σύμφωνα με τον κ. Βογιατζή, παλαιότερα το κρασί αντιμετωπιζόταν ως διάλυμα και δινόταν έμφαση στις εργαστηριακές αναλύσεις. Σήμερα, η οινολογία επιβάλλει επαφή με τη φύση και τα αμπέλια και παρακολούθηση των καιρικών φαινομένων.
Ειδήσεις ΠΗΓΗ ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ
Γιάννης Βογιατζής: Από το Βελβεντό στο... Μπορντό






