Λιγότερα μωρά γεννήθηκαν στην Κοζάνη το 2010

Η κρίση ήρθε να στερήσει τους Έλληνες από χρήματα, δουλειά, οράματα, ακόμα και από… παιδιά. Αισθητά μειωμένος παρουσιάζεται ο αριθμός των γεννήσεων στην πόλη της Κοζάνης κατά το 2010 συγκριτικά με αυτές του 2009 και των προηγούμενων χρόνων. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με στοιχεία του Ληξιαρχείου Κοζάνης, το 2010 σημειώθηκαν περίπου 800 γεννήσεις στην πόλη, ενώ το 2009 ο αριθμός των γεννήσεων ήταν γύρω στις 950. πηγή: Θάρρος Η υπογεννητικότητα δεν είναι κάτι καινούριο. Είναι ένα θέμα που απασχολεί την ελληνική κοινωνία τα τελευταία χρόνια και αποδεικνύεται ότι επιδεινώνεται σημαντικά με την οικονομική κρίση, οδηγώντας τη χώρα μας σε πρόωρη γήρανση, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Σπουδές, αγώνας για καριέρα, επικοινωνιακά προβλήματα των ζευγαριών και πολλά άλλα, αποτελούσαν πάντα μερικές από τις σημαντικότερες αιτίες της υπογεννητικότητας. Σε αυτά ήρθε να προστεθεί και η κρίση, με την οικονομική δυσπραγία και την πλήρη έλλειψη κρατικής βοήθειας. Όλα αυτά επιτείνουν την αγωνία των νέων ζευγαριών και τη διστακτικότητά τους για την απόκτηση παιδιών. Το κράτος, αντί να ενισχύσει πιο σοβαρά τις πολύτεκνες και τρίτεκνες οικογένειες με επιδόματα που να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα της ζωής τους, κόβει και τα πενιχρά επιδόματα που έδινε μέχρι τώρα. Οι σημερινοί νέοι πολύ δύσκολα αποφασίζουν να κάνουν όχι τέσσερα, αλλά έστω και ένα παιδί, τη στιγμή που τα έσοδά τους είναι μηδαμινά, το κόστος όμως για να μεγαλώσει ένα παιδί είναι πολύ μεγάλο. Παππούδες και γιαγιάδες ‘επιστρατεύονται’ για το μεγάλωμα των παιδιών, προκειμένου οι γονείς να κάνουν και μια και δυο δουλειές για να αντεπεξέλθουν στις υποχρεώσεις. Ένα παιδί όμως δεν έχει έξοδα μόνο για όσο μεγαλώνει. Χρειάζεται στήριξη και στη μετέπειτα ζωή του, την οποία οι σημερινοί γονείς με τους συρρικνωμένους μισθούς και τις ανύπαρκτες συντάξεις, μάλλον δεν θα μπορέσουν να του προσφέρουν. Η κρίση είναι πολύ πιο οδυνηρή απ’ ό, τι φαίνεται. Γιατί έχει προεκτάσεις πολύ πιο σημαντικές από τις οικονομικές. Προεκτάσεις που στερούν τον άνθρωπο από πράγματα ζωτικά για την ύπαρξή του, για την ύπαρξη της οικογένειας, αλλά και της χώρας.