Οι κερδοσκόποι, γέννημα θρέμμα του συστήματος.

Ένα λεξικό γράφει…

Στην επιστήμη των Οικονομικών ο όρος Κερδοσκοπία χαρακτηρίζει γενικά την οποιαδήποτε επίτευξη κέρδους από προβλεφθείσες μεταβολές των τιμών των αγαθών.

Η Κερδοσκοπία επιτυγχάνεται μετά από διενέργεια προβλέψεων ως προς τις διακυμάνσεις που μπορεί να σημειωθούν στις τιμές των αγαθών ή αξιογράφων ή ακινήτων με αντίστοιχη αγορά ή πώληση αυτών.

Ο όρος αυτός προς αποφυγή σύγχυσης αντιδιαστέλλεται από εκείνον της επένδυσης λόγω μιας βασικής διαφοράς. Στην μεν επένδυση μπορεί να συνυπάρχει κάποια ανάληψη κινδύνου (ρίσκου) χαρακτηριζόμενο όμως ως ένα επεισοδιακό στοιχείο, σε αντίθεση με την κερδοσκοπία που ο κίνδυνος αυτός αποτελεί την ουσία της επιχείρησης. Έτσι η μεν επένδυση προσβλέπει σε μακροχρόνιες προσδοκίες, ενώ αντίθετα η κερδοσκοπία κυριολεκτικά βασίζεται σε βραχυπρόθεσμες προβλέψεις επί της αγοράς.

Σε γενικές γραμμές πάντως η κερδοσκοπία αποτελεί σπουδαίο παράγοντα στην εναρμόνιση της παραγωγής των διαφόρων προϊόντων, καθώς και στον μετριασμό της διακύμανσης των τιμών τους.

Οι κερδοσκόποι και η κερδοσκοπία είναι βασικά συστατικά του καπιταλισμού.

Είναι απίθανη και υπεράνω πάσης φαντασίας, η υποκρισία που εμφανίζεται απέναντι σε αυτή την οικονομική έννοια.

Την κερδοσκοπία την γνωρίζει πολλή καλά ο έλληνας αγρότης, ο έλληνας κτηνοτρόφος, ο έλληνας μικροβιοτέχνης παραγωγός, ο έλληνας δανειζόμενος. Η κερδοσκοπία είναι δεδομένο της ίδιας του της ζωής, δεν είναι κάτι νέο, δεν έχει χρώμα, δεν έχει σύνορα, δεν έχει χρόνο.

Είναι αυτοί που αγοράζουν τριάντα και πουλούν εκατό, το γάλα, το τυρί, το μήλο , τα ομόλογα, το χρέος. Είναι γέννημα του ίδιου του συστήματος που με τόση μανία υπερασπίζονται δεκαετίες τώρα οι κυβερνώντες αυτής της χώρας.

Έτσι λοιπόν απλά αναρωτιέμαι, προς τι όλα αυτά,

Αλλόκοτη ευαισθησία, με δύο μέτρα και δύο σταθμά.